ความซื่อสัตย์ จึงเป็นหัวใจหลักที่ต้องวางไว้เป็นเสาเอกในชีวิตตั้งแต่เด็ก ๆ เพราะจะมาคิดกระบวนการตรวจสอบความซื่อสัตย์ดูจะไม่ง่ายเลย ขนาดวิกฤตเศรษฐกิจต้มยำกุ้ง คนทำผิดล้มบนฟูกก็ยังสบายดี บางคนกลับมาเปิดตัวในสังคมเสียอีกด้วย รวมทั้งคนที่ไม่รับผิดชอบต่อครอบครัวก็ยังได้ดีอยู่
ทำไมสังคมจึงเป็นแบบนี้ คงเป็นเพราะไม่คิดว่าคนเราควรมีคุณธรรมเรื่องความซื่อสัตย์เป็นพื้นฐาน ข้อเสียของการปลูกฝังเรื่องคุณธรรมก็คือมองไม่เห็นสิ่งดีที่ได้จากการยึดถือชัดเจน การยึดถือไม่ได้มีผลกลับมาว่าซื่อสัตย์แล้วได้อะไร ในทำนองเดียวกัน เมื่อไม่ซื่อสัตย์แล้วจะเกิดอะไรขึ้นหรือ ก็เห็นจะมีแต่ผลประโยชน์ทั้งนั้น นี่แหละที่ทำให้การปลูกฝังเรื่องความซื่อสัตย์ทำได้ยากยิ่งนัก
สำหรับตัวหมอ ผู้เริ่มต้นปลูกฝังความซื่อสัตย์ให้คือคุณพ่อคุณแม่ โดยบังคับผ่านศีลห้า ครอบครัวของหมอไม่ใช่ครอบครัวเคร่งครัด ไปวัดทุกวันหยุดประเพณี จำได้ว่าคุณพ่อคุณแม่ไม่เคยพาไปเลย คุณพ่อเป็นเสาหลักในการบังคับ คุณแม่เป็นผู้ตามที่ช่วยยืนยันว่าทำเถอะ ถูกต้องแล้ว
